PIETER - frank - frits - jos
Pieter van de Beek - Drums

Zijn vader zat naar een Stonesconcert op Rockpalast te kijken toen hij, gekweld door een nachtmerrie, naar beneden kwam. 7 was ie. Wat ie toen zag maakte zoon verpletterende indruk op hem dat zijn toekomst voor hem vast stond. Die stille man daar achteraan met die trommels, die man die zat op zijn plaats, dat wist ie zeker.
De Stones hadden nog nooit van hem gehoord dus eerst maar de plaatselijke drumband, de kweekvijver voor de echte trommelaars. Eén trommel kreeg hij. Aan een riempje voor zijn buik, dat viel natuurlijk tegen. Charlie, hij was inmiddels achter de naam van de Stonesdrummer gekomen, had toch ook geen riempje. Een paar jaar later loste hij dat probleem op door met een paar vriendjes een schoolbandje, Action, te beginnen, 13 jaar oud.
Daarna volgde het gebruikelijke pad van het ene bandje naar het andere, eigen werk, covers enz. Mayday, Bungalow Bill, Slugline, alle soorten muziek waarbij getrommeld kon worden tot op een dag iemand hem vraagt: "Pietah, zin om bij ons te komen drumme?". Sindsdien is ie niet meer weg te denken bij de fantastiese Frits Philips Band.

Iemand ooit de drumpartij van "I feel fine" zo horen spelen? Hij wordt dan ook onder de grote rivieren de Charlie Watts van Deurne genoemd. Charlie wordt daar overigens regelmatig gesignaleerd als hij op paardenjacht is bij de grote manege daar. Pieter heeft niets met paarden, ja de schimmel van de Sint geeft ie wel eens een wortel maar daar blijft het bij.
Vergeet trouwens die nachtmerrie niet!.
De laatste tijd wordt Pietah ook regelmatig gesignaleerd achter de drums bij The Diesel Ducks